Zien
18 mei 2010Aan de andere kant van het gezichtsvermogen
Ik kijk en kijk,
En vind eindelijk
wat ik zoek
Goed verborgen,
Daar …
in de verste hoek.
Achter mijn jeugd,
Dat is omhuld
door gebrek aan veiligheid.
Links van mijn liefde,
Door het spoor van verderf geleid.
Stap ik over de brokstukken,
En kleine stukjes geschiedenis.
Wegduikend voor de langs
schietende gedachten
Hoop ik dat ik me niet vergis.
Ik zie onze herinneringen,
Waarvan weinig meer intact,
of door ervaringen ongekleurd.
Ik zie onze jaren,
Door ontbrekende maanden
in elkaar gezakt.
Ik raap de stukken bij elkaar,
Loop dezelfde route terug
die ik voorheen had genomen
En vóór mijn jeugd
en meest recente verlies,
Zet ik neer
waarvoor ik was gekomen.
on mei 19th, 2010 at 16:15
prachtig geschreven.
ik hoop datjeje vanaf daar altijd veilig mag voelen,
lieve groet,